زن که باشی ....

نمی توانی موقع غمت به خیابان بروی

سیگاری اتش بزنی و دود شدن غم هایت را ببینی

زن که باشی....

غمت را پنهان میکنی پشت نقاب آرایشت با رژلبی قرمز

خنده را برای لبهایت اجباری میکنی

آنوقت همه فکر میکنند نه دردی هست نه غمی

و تنها نگرانیت پاک شدن رژلبت است

زن که باشی باید مردانه غم بخوری...